Literatura

Lenjinistička teorija organizacije

Sadržaj

Uvod. 1

I. Buržoaska ideologija i proleterska klasna svest. 4

II. Proleterska klasna borba i proleterska klasna svest. 8

III. Revolucionarna avangarda i spontane akcije masa. 14

IV. Organizacija, birokratija i revolucionarna akcija. 16

V. Organizaciona teorija, revolucionarni program i revolucionarna praksa. 18

VI. Organizaciona teorija, demokratski centralizam i sovjetska demokratija. 20

VII. Sociologija ekonomizma, birokratizma i spontanost. 23

VIII. Naučna inteligencija, društvena nauka i proleterska klasna svest. 27

IX. Istorijska pedagogija i komunikacija klasne svesti

Opširnije...

Proleterke i socijalizam (1896.)

„Samo u vezi sa proleterkom socijalizam će biti pobjednički“
(govor na partijskom kongresu Socijaldemokratske partije Njemačke, Gota, 16. oktobar, 1896, Berlin)

Istraživanja Bahofena, Morgana i drugih dokazuju da se socijalna potlačenost žena poklapa sa pojavom privatne svojine. Suprotnost unutar porodice između muža kao vlasnika i žene kao ne-vlasnika predstavlja osnovu ekonomske zavisnosti i socijalne nejednakosti ženskog pola. Prema Engelsu, ova socijalna nejednakost predstavlja jedan od prvih i najstarijih oblika klasne vladavine. On kaže: „U porodici, muž predstavlja buržoaziju, a žena proletarijat.“ Ipak, žensko pitanje u modernom smislu riječi nije postojalo. Samo je kapitalistički način proizvodnje stvorio socijalnu transformaciju koja je izrodila moderno žensko pitanje, uništavajući stari porodični ekonomski sistem koji je omogućavao izdržavanje i smisao života za veliki broj žena tokom pretkapitalističkog perioda. Međutim, mi ne smijemo prenijeti te drevne ekonomske koncepte (koncepte uzaludnosti i sitničarstva) i povezati ih sa životom žena našeg vremena. Dokle god je postojao stari tip porodice, proizvodna aktivnost je ženi pružala smislen život. Ona stoga nije bila svjesna svoje socijalne nejednakosti, uprkos strogoj ograničenosti za razvoj njenog potencijala kao pojedinca.

Opširnije...

KAD BI AJKULE BILE LJUDI

"Kad bi ajkule bile ljudi", upitala je mala gazdaričina kćer gospodina Kejnera, "da li bi bile bolje prema malim ribama?" "Naravno", reče on. "Kad bi ajkule bile ljudi, imale bi velike kutije u moru u kojima bi živele male ribe. U ovim habitatima bi držale sve vrste hrane - i biljke i životinje. Starale bi se da kutije uvek imaju svežu vodu, i uopšte bi pazile na sve sanitarne mere. Ako bi, na primer, neka ribica povredila svoja peraja, odmah bi bila zbrinuta, kako ajkule ne bi bile lišene nje zbog prerane smrti.

Opširnije...